Aylık Arşiv: Nisan 2007

Canavar, Çekmeköy’den bildiriyor

2 haftalık aradan sonra geri döndüm. 27 Nisan Cuma sabahı yemin törenim oldu. 2 hafta boyunca
yoğun fiziksel eğitim gördük. Bundan sonraki iki aylık süreçte fiziksel eğitimin yerini dersler
alacak. Haziran sonunda da bir aksilik olmazsa eğitimimi tamamlayarak Hava Savunma Takım Komutanı olarak mezun olacağım.

Askerde de günler sivil hayattaki gibi çabucak geçiyor. Gün içinde çok yoğun olsam da akşamları “Bensiz ve Mutlu Kal” üzerinde çalışmaya devam ediyorum. Yarım kalmış projelerimle beraber bir iki yeni proje üzerinde de fırsat buldukça düşünmeye çalışıyorum. Özellikle “KimTutarBizi” projesinin yeri benim için çok ayrı. Umarım mezuniyet töreninden sonra üzerinde yoğun biçimde çalışma fırsatı bulabileceğim. Bunun yanında yarım kalmış olan “Underground Coder” ve “tasX” projeleri üzerine de kafa yoruyorum. Bu projeler hakkındaki ayrıntılı bilgileri en kısa zamanda eklemeye çalışacağım. Son olarak da “Erkek Hakları Manifestosu” kıvamında yeni bir proje kafamda şekillenmeye başladı. Henüz çok yeni olsa da güzel bir konu olacağını tahmin ediyorum.

sTerm ile ilgili bir tane hata bildirimi aldım ama üzerinde çalışacak ne vaktim ne de bilgisayarım var. Yalnızca haftada bir maillerime bakıp siteye bir iki şey girebileceğim.

Dışarıda olmak, özgür olmak gerçekten çok güzelmiş. Kıymetini bilin:)

Veda

Yazık geçen zamana
Haince katlettiğimiz her ana
Zihnimizde kalan
Yarattığımız her senaryoya
Yaşamadan bırakılan her duyguya

Yazık kalbime hapsettiğim sevgime
Yazık sana söyleyemediğim
Sana anlatamadığım
Kelepçe vurduğum
Her ümide

Yazık yaşayamadığım
Sensiz geçen her güne
Yazık ağladığım
Sana ağladığım her güne

Yazık sende kalan kalbime
Yazık bende kalan sevgime
Yazık seni düşünerek
Seni yaşayarak geçen her güne

Yazık sensiz yaşayarak geçen her güne
Ne yazık!

1999 yılında yazdığım bu şiir öyle çok şey anlatıyor ki aslında. Elimizdekilerin kıymetini hep son günlerde anlıyoruz. Bugün benim için de bir son gün. Sivil hayatımın son günü. Asker olarak beni bekleyen bu yeni hayatımda kelimelerden ve onların yarattığı o muhteşem büyüden kopmamaya çalışacağım. Binlerce anı geçiyor şimdi aklımdan. Üzüldüğüm, çok üzüldüğüm zamanlar… Mutlu olduğum, şen bir çocuk kahkasıyla güldüğüm günler… Beni mutlu edenler, dostlarım, sevdiklerim, üzenler ve üzen… Hepsi bir bir aklımda yeniden canlanıyor. Nefretim her an canlı, sevgimse zaten ölümsüz. Hiçbir şeyi, hiçbirinizi unutmayacağım. Siz de beni unutmayın.

Hayatta her derde derman var da
Yok mu ayrılığa deva?
Geldi ayrılık vakti
Dostlarım elveda

Hava Savunma Okulu ve Eğitim Merkez Komutanlığı
Çekmeköy İSTANBUL