Aylık Arşiv: Ağustos 2007

Pardus+Beryl ekran görüntüsü

4 desktop bir arada



315.dönem asteğmenler veda yazısı

Bizler bilmedik…

Bir bilinmezliğe geldik biz. Kınalar yakıldı, gözyaşları döküldü ardımızdan. Sevenlerimiz, sevdiklerimiz ellerini sallarken çaresizce, isyanın damlasını bile görmedik gurur dolu gözlerinde. Biz de başı dik girdik bu bilinmezliğin kapısından. Soğuktu… Çok soğuktu… Karanlıktı yatağımıza giden o uzun yol. Tedirgin gözlerle etrafı süzdük birbirimizi bilmeden. Yorgun ve düşünceliydik o geçmek bilmeyen gece boyunca. Uyku bize haramdı. Geçmişimizi, geleceğimizi, ardımızda bıraktıklarımızı düşünürken sabah oluvermişti. Ýlk gecemizin sabahında kan çanağı uykulu gözler “Bu da geçer” şarkısının en acıklı halini söylüyordu aynanın karşısında. Bense hala bilmiyordum. Biz olduğumuzu bile bilmiyordum. Zor geçen ilk günler bildikçe daha çabuk geçer olmaya başladı. Benim hayatım bizim hayatımıza dönüşürken sıkıntılarımızı alıp götürüyor hatta eğlenceli bir yere dönüştürüyordu ilk günün o soğuk, karanlık yollarını.

Sonraki Sayfa »

sıradan, cevap ve Sen…

-uyudun mu?

-hayır.

-ne yapıyorsun?

-hiç… kitabımı az önce kapattım uyumak maksadıyla.

-uyuma. bana eşlik etmek istemez misin?

-nasıl?

-istediğin kadar özgür… olduğun kadar güzel… ve kokun kadar baş döndürücü…

-gerçek değilmiş gibi… gerçek gibi değil..

-gerçek dediğin nedir ki? dudaklarının o buruk tadıdır belki. hayali gerçek yapan kokun sanki.

-belki hepsi geçici, geçti bile sanki… herşey gibi…

-herşey gelip geçerken, geçenin ve senin elinden tutmak benim varlığımı göstermez mi? yalnızca seyretmek sıradanlık değil mi? şu an dudaklarını öpmemin hakkım olduğu gibi…

-kime, neye bu sitem? suçlu olduğum için mi tüm enerjimi, umutlarımı tüketiyorum? hak? benim hakkım bu mu? değiştiremiyorsam kabullenmekten başka ne yapabilirim?

-suç? hangi suçun cezası sensizlik? kural koyan bana mı sormuş ki şimdi benden uymamı beklesin? seni koynuma almak için kime hesap vermek gerek?

-yapma n’olur… korkuyorum… birilerinden, birşeylerden öç almaya kalkarsın diye… bunun hesabını kimse tutmaz ama benim hiçbir şeye inancım kalmaz.