-uyudun mu?
-hayır.
-ne yapıyorsun?
-hiç… kitabımı az önce kapattım uyumak maksadıyla.
-uyuma. bana eşlik etmek istemez misin?
-nasıl?
-istediğin kadar özgür… olduğun kadar güzel… ve kokun kadar baş döndürücü…
-gerçek değilmiş gibi… gerçek gibi değil..
-gerçek dediğin nedir ki? dudaklarının o buruk tadıdır belki. hayali gerçek yapan kokun sanki.
-belki hepsi geçici, geçti bile sanki… herşey gibi…
-herşey gelip geçerken, geçenin ve senin elinden tutmak benim varlığımı göstermez mi? yalnızca seyretmek sıradanlık değil mi? şu an dudaklarını öpmemin hakkım olduğu gibi…
-kime, neye bu sitem? suçlu olduğum için mi tüm enerjimi, umutlarımı tüketiyorum? hak? benim hakkım bu mu? değiştiremiyorsam kabullenmekten başka ne yapabilirim?
-suç? hangi suçun cezası sensizlik? kural koyan bana mı sormuş ki şimdi benden uymamı beklesin? seni koynuma almak için kime hesap vermek gerek?
-yapma n’olur… korkuyorum… birilerinden, birşeylerden öç almaya kalkarsın diye… bunun hesabını kimse tutmaz ama benim hiçbir şeye inancım kalmaz.
Son Yorumlar